"Ratna"

Ku Irfan El Fikr

Rambut kulawu, soca celong, cileuyeu. Tulang damis naronjol, kumis rogok, lambé
bareulah. Nu nyaangan, ukur cahya nu ranteng tina lolongkrang bilik nu carang, nganteng nyorot borelakna kekebul nu nyambuangkeun hapeukna kamar.
Waruga Arya nu kantun tulang, ngajepat disimut bodas salursalur hideung. Lalaunan lambéna ngunyem, disarengan ku gilirna soca méré isarah ka Indungna. Aya nu badé didugikeun rupina. Ma Iyom surti, nyaketkeun cepil kana Lambé Arya bari ngusapan rambut putrana deudeuh pisan.
Teu kawawa cisoca Ma Iyom murubut ngahujanan waruga nu nembé ngaleupaskeun nyawa. Ngaleupaskeun saniskanten siksa batin nu salami dua taun ieu disidem di lebet dadana, disimpen minuhan kamerna, ku asma hiji wanoja nu salami ieu mapaesan lambéna.

Fikmin #Lalampahan Angin#

Tengah poé éréng-éréngan, hawa nyongkab, bayeungyang. Ti lebah lamping, angin rerencepan muragkeun daun haréndong. Reg pipireun saung, ngeteyep, ceuli rancung ngabandungan nu haroshos di jero saung.

"Hampura Ceuceu ...." 
"Sami-sami ...."

Dua wanoja, dibantalan tas silih usap, silih rangkul, silih ébréhkeun kadeudeuh. Kadeudeuh lain ukur babaturan atawa duduluran. Asih nu dipahing, asih nu teu matut nyanding. 

Deregdeg angin lumpat ka mumunggang, nubruk-nubrukkeun awakna kana sakumna pangeusi pasir. Kakayon, dangdaunan, jujukutan, jeung sasatoan paburisat. Laju ka awang-awang ngéwat méga nu pinuh ku pihujaneun. Balik deui mawa cai teu sirikna sagedé-gedé kaléci. Angin ngaberung lumpat ti mumunggang neumbrag saung, paburantak; Kenténg, bilik, jeung dua layon wanoja nu méh taranjang, parangkul.